Czesław Bąbiński
Biografia
Urodzony 14 lipca 1915 w Łodzi Czesław Bąbiński był polskim inżynierem chemikiem, profesorem Politechniki Warszawskiej i politykiem PRL.
W młodości studiował na Politechnice Lwowskiej (1937–1939) oraz w Moskiewskim Instytucie Chemiczno-Technologicznym im. Mendelejewa, gdzie uzyskał tytuł inżynierski; w 1945 obronił doktorat na Politechnice Łódzkiej.
W latach 1945–1949 zajmował stanowiska kierownicze w państwowych organach przemysłu hutniczego i włókienniczego, a w 1948 został dyrektorem departamentu inwestycyjnego Ministerstwa Przemysłu i Handlu, a w 1949 dyrektorem generalnym w Państwowej Komisji Planowania Gospodarczego.
W 1945 wstąpił do Polskiej Partii Robotniczej, a w 1948 do Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej; brał udział jako delegat w II Zjeździe PZPR. W latach 1951–1952 był podsekretarzem stanu i kierownikiem Ministerstwa Budownictwa Przemysłowego, a od 15 stycznia 1952 do 11 lipca 1956 był ministrem, po czym w 1956 objął funkcję podsekretarza stanu w tym samym ministerstwie. Od 1956 prowadził pracę naukową jako profesor PW. W latach 1966–1968 kierował Zakładem Metod Projektowania i Programowania Centrum Obliczeniowego PAN.
Pochowany na cmentarzu komunalnym Północnym w Warszawie (kwatera E-VI-7-4-3/4).