Wanda Bacewicz
Biografia
Wanda Bacewicz urodziła się w Łodzi 10 czerwca 1914 roku. Była córką Wincentego i Marii z Modlińskich Bacewiczów. W Łodzi ukończyła Gimnazjum Humanistyczne Janiny Pryssewiczówny oraz w 1930 roku studia teoretyczne i fortepianowe w Konserwatorium Muzycznym Heleny Kijeńskiej-Dobkiewiczowej. Następnie, po ukończeniu Wyższej Szkoły Dziennikarskiej w Warszawie, uzyskała w 1937 roku stopień magistra dziennikarstwa. Podczas okupacji przebywała w Warszawie; ciężko ranna podczas powstania warszawskiego, znalazła się w obozie w Pruszkowie, skąd rodzina przewiozła ją do szpitala w Grodzisku Mazowieckim.
W 1945 przeniosła się z Grodziska do Lublina, gdzie na krótko znalazła się w zespole redakcyjnym Gazety Lubelskiej. Drugą połowę 1945 spędziła u siostry Grażyny Bacewicz, profesora w łódzkim Konserwatorium Muzycznym (którą dedykowała Allegrona fortepian, skomponowane w 1929). Wtedy też Wanda Bacewicz zadebiutowała jako prozaik – napisała nowele dla Polskiego Radia.
Wkrótce przeprowadziła się do Warszawy, gdzie nawiązała współpracę z kilkoma pismami: Ruch Muzyczny, Nowiny Literackie, Stolica, i rozpoczęła regularną działalność dziennikarsko-publicystyczną, pisząc recenzje muzyczne, literackie i teatralne. Jednocześnie drukowała też swoje utwory prozatorskie, głównie jednak na łamach czasopism. W 1958 miał miejsce jej debiut poetycki – Trybuna Literacka opublikowała wiersz Drzewa. W 1959, za Drewniany tryptyk, otrzymała wyróżnienie w Pierwszej Wiośnie Poetów, jednak pierwszy z jej wielu tomów poezji ukazał się dopiero w 1961.
Na początku lat 50. związała się z Polskim Radiem. W latach 1951–1964 pracowała w Warszawskiej Rozgłośni PR w Dziale Audycji Słowno-Muzycznych, a od 1967 do 1974 redagowała audycję Nuty, nutki, stanowiącą połączenie muzyki poważnej i poezji. W 1963, po serii rozmów ze Stefanem Spiessem, powstała książka Ze wspomnień melomana. W tym roku zdobyła dwie nagrody w konkursie na reportaż o Warszawie, rozpisanym przez Stołeczną Radę Narodową.
W 1974 przeszła na emeryturę i zajęła się własną twórczością oraz opieką nad spuścizną siostry Grażyny Bacewicz. W latach 1963–1981 była członkiem Związku Literatów Polskich, od 1989 należała do Stowarzyszenia Pisarzy Polskich.
Zmarła w Łodzi, pochowana na cmentarzu Powązkowskim w Warszawie (kwatera 101-3-15).