Julian Ajzner(Joel)
Biografia
Julian Ajzner(Joel) urodził się 14 września 1884 w Łodzi. Był polskim lekarzem chirurgiem żydowskiego pochodzenia. Był synem Szapsi, kupca, i Chumy (Chany) z domu Lewi, właścicieli domu przy ul. Dzielnej 4 w Łodzi.
Po ukończeniu łódzkiego gimnazjum w 1901 r. studiował medycynę na uniwersytetach w Królewcu i Berlinie, gdzie w 1905 r. uzyskał dyplom lekarza, a w 1907 r. na podstawie rozprawy Uber eine cystische Geschwulst des Unterkiefers (Berlin 1907) uzyskał stopień doktora medycyny. Po nostryfikacji dyplomu na uniwersytecie w Charkowie (1907) pracował przez siedem lat w klinikach Greifswaldu, Królewca i Lipska. W latach 1914–1921 był lekarzem wojskowym.
Po demobilizacji, do wybuchu II wojny światowej, był ordynatorem oddziału chirurgicznego Żydowskiego Szpitala im. małżonków Izraela i Leony Poznańskich w Łodzi przy ul. Nowotargowej (obecnie Seweryna Sterlinga 1/3). Był członkiem Izby Lekarskiej w Łodzi oraz współwłaścicielem lecznicy ginekologiczno-położniczej 'Unitas' przy ul. Pustej (obecnie St. Wigury 11).
Mieszkał przy ul. Piotrkowskiej 159, w 1920 r. przy ul. Dzielnej (obecnie ul. G. Narutowicza) 4a, w 1937 r. przy ul. Wólczańskiej 197.
Po napaści Niemiec na Polskę we wrześniu 1939 roku znalazł się w Warszawie. Pracował jako ordynator oddziału chirurgicznego Szpitala im. Dzieciątka Jezus. Po utworzeniu getta 2 października 1940 stał się ordynatorem oddziału chirurgicznego w Szpitalu Towarzystwa Ochrony Zdrowia Ludności Żydowskiej (TOZ). Pracował na tym stanowisku do ucieczki z getta w 1943 r. Ukrywał się na terenie Warszawy i okolicznych miejscowości.
Wiosną 1945 r. wrócił do Łodzi i tu pozostał. Przez 15 lat, do przejścia na emeryturę 1 stycznia 1960 r., był ordynatorem oddziału chirurgicznego Szpitala im. M. Pirogowa w Łodzi. Jako emeryt kierował Poradnią Chorób Żył przy przychodni specjalistycznej.
Był jednym z założycieli łódzkiego oddziału Polskiego Towarzystwa Chirurgicznego, przez pewien czas jego prezesem, a po wyzwoleniu wiceprezesem.
Został pochowany na cmentarzu komunalnym na Dołach w Łodzi (kwatera: IVB, rząd: 14, grób: 4).
Życie prywatne: Był żonaty z Emilią z Hirszbergów, primo voto Kapłan (ur. 13 stycznia 1900 r. w Warszawie).
Odznaczenia: Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski, Odznaka honorowa 'Za wzorową pracę w służbie zdrowia', Odznaka Honorowa miasta Łodzi.