Czesław Bajer

Czesław Bajer urodził się 25 października 1900 w Łodzi. Po ukończeniu gimnazjum realnego studiował na Wydziale Prawa i Nauk Politycznych Uniwersytetu Warszawskiego. Rozbrajał Niemców w 1918 r. i brał udział w wojnie 1919–1920 r. Następnie pracował w Łodzi jako księgowy, a później jako kierownik i dyrektor handlowy w przemyśle.

Po wyzwoleniu i powrocie z niewoli niemieckiej pracował na stanowiskach kierowniczych w przemyśle włókienniczym, a następnie na stanowiskach ministerialnych. W latach 1945–1967 był działaczem państwowym, w tym w latach 1949–1958 wiceministrem handlu zagranicznego, a w latach 1958–1960 i 1965–1967 wiceprezesem Narodowego Banku Polskiego.

Pozazawodowa działalność krajoznawcza: taternictwo uprawiał od 1922 r., był zaawansowanym taternikiem, od 1930 r. członkiem Sekcji Turystycznej Polskiego Towarzystwa Tatrzańskiego (PTTT). Wspinał się m.in. z Januszem Chmielowskim, Jerzym Maślanką, Wiesławem Stanisławskim i innymi. Uczestniczył w wielu pierwszych wejściach i wyprawach ratunkowych.

W 1933 r. założył przy Oddziale Łódzkim PTT Koło Taterników Łodzian, zostało prezesem do 1939 r. W 1935 i 1937 był jednym z delegatów Oddziału PTT na Walny Zjazd PTT. W 1936 r. był jednym z 5 pierwszych przodowników GOT. W listopadzie 1945 r. reaktywował Oddział Łódzki PTT, a następnie działał w PTTK. W latach 1958–1960 i 1964–1969 był prezesem Łódzkiego Klubu Wysokogórskiego, dzięki jego pomocy wyprawy poza Europą po II wojnie światowej.

W 1969 r. został członkiem honorowym Klubu Wysokogórskiego. Zmarł 19 maja 1979 r. podczas schodzenia ze Smereka w Bieszczadach; pochowany na cmentarzu Wojskowym na Powązkach w Warszawie.