Alfred Brunon BempsZamięcki,Stolarski,Karłowicz

Działacz komunistyczny i związkowy
12.02.1900 25.12.1937 Łódź, Bałuty

Biografia

Urodzony 12 lutego 1900 roku na łódzkich Bałutach Alfred Brunon BempsZamięcki,Stolarski,Karłowicz pochodził z rodziny Gustawa Böhma i Emmy z domu Fennig. Po narodzinach rodzina wyemigrowała do Gostynina, gdzie ojciec był nauczycielem i radnym, a matka prowadziła sklep z galanterią i księgarnię. Od młodości interesował się sprawami społeczno-politycznymi, sympatyzował z Józefem Piłsudskim i należał do Polskiej Organizacji Wojskowej. W Gostyninie ukończył gimnazjum (1919) i rozpoczął studia prawnicze na Uniwersytecie Warszawskim, które przerwał po roku. W czasie wojny polsko-bolszewickiej zgłosił się do Wojska Polskiego, lecz nie został wysłany na front.

W 1921 przeniósł się do Poznania, gdzie kontynuował studia na Uniwersytecie Poznańskim i zaangażował się w środowisko młodzieży studenckiej o radykalnych poglądach. Współtworzył Organizację Młodzieży Postępowej, a później Związek Niezależnej Młodzieży Socjalistycznej. Od 1922 organizował struktury Komunistycznej Partii Robotniczej Polski w Poznaniu, a jesienią prowadził agitację w Grudziądzu i Toruniu. Został aresztowany w 1926, zwolniony z powodu braku dowodów i protestów robotniczych, a następnie relegowany z Uniwersytetu Poznańskiego. W 1927 prowadził procesy i kontynuował działania na rzecz legalizacji komunistów, stając na czele Okręgowego Komitetu Wykonawczego PPS–Lewicy.

W 1929 wyemigrował do ZSRR, gdzie posługiwał się nazwiskami Stolarski i Karłowicz. W Moskwie ukończył wszechzwiązkową szkołę partyjną, a następnie pełnił funkcje w Profintern i Międzynarodówce Marynarzy i Robotników Portowych (1931–1936). W okresie wielkiej czystki został aresztowany przez NKWD i stracony 25 grudnia 1937. Jego prochy pochowano anonimowo na Cmentarzu Dońskim; pośmiertnie zrehabilitowano go w 1955 roku.

Upamiętnienie w Polsce obejmuje nadanie imienia Alfreda Bema ulicy w Poznaniu w 1960 roku oraz patronat Szkoły Podstawowej nr 78 w Poznaniu w 1962 roku.

Życie prywatne: W 1925 w Gnieźnie ożenił się z nauczycielką Ireną Nowakowską, która była również działaczką komunistyczną. Był ojcem dwóch córek, Magdaleny (1926–1932) i Danuty (1928–2011).

Zobacz pełny artykuł na Wikipedii

Osiągnięcia

Utworzenie i organizacja Ogólnopolskiego Związku Zawodowego Pracowników Transportowych i Ekspedycyjnych w Polsce.
Reaktywowal Dom Robotniczy w Poznaniu i prowadził wykłady dla robotników.
Został członkiem Centralnego Komitetu Wykonawczego PPS-Lewicy (1927).
Funkcje w ZSRR: zastępca kierownika sekcji bałkańskiej w Profintern (1930–1931) i sekretarz Międzynarodowej Organizacji Marynarzy i Robotników Portowych (1931–1936).
Pośmiertnie zrehabilitowany w 1955.

Ciekawostki

W czasie wojny polsko-bolszewickiej zgłosił się do Wojska Polskiego, ale nie został wysłany na front.
W ZSRR używał nazwisk Stolarski lub Karłowicz.
Jego ciało skremowano w krematorium na Cmentarzu Dońskim, prochy pochowano anonimowo.

Udostępnij