Rajmund Ambroziak
Biografia
Rajmund Ambroziak (ur. 23 stycznia 1932 w Łodzi, zm. 20 maja 1996 tamże) był polskim pianistą, kameralistą, akompaniatorem i dyrygentem, profesorem Akademii Muzycznej w Łodzi oraz dyrektorem i kierownikiem artystycznym Teatru Muzycznego w Łodzi.
W czasie II wojny światowej rozpoczął naukę gry na fortepianie, będąc uczniem Antoniego Dobkiewicza. Po wojnie kontynuował naukę w Państwowym Gimnazjum i Liceum im. Gabriela Narutowicza w Łodzi, a w 1951 ukończył Państwową Szkołę Muzyczną u A. Dobkiewicza. Następnie studiował w Państwowej Wyższej Szkole Muzycznej w Łodzi w klasie fortepianu pod kierunkiem Marii Wiłkomirskiej oraz w klasie kameralistyki u Kiejstuta Bacewicza, uzyskując dyplomy w 1958, a w 1962 dyplom ze śpiewu.
Pracował jako pedagog, m.in. w Społecznym Ognisku Artystycznym (1953–1955), w Państwowej Szkole Muzycznej I i II stopnia (1957–1961, 1959–1961) oraz od 1955 w Państwowej Wyższej Szkole Muzycznej w Łodzi. W latach 1972–1981 pełnił funkcje prodziekana, a następnie dziekana Wydziału Wokalno-Aktorskiego. Był również kierownikiem Katedr Wokalistyki oraz Kameralistyki. W 1988 uzyskał tytuł profesora nadzwyczajnego, a w 1993 profesora zwyczajnego.
Był członkiem Rady Społecznej Wyższych Uczelni Artystycznych przy WRN miasta Łodzi. Był dyrektorem i kierownikiem artystycznym Teatru Muzycznego w Łodzi oraz dyrygentem do roku 1990.
Działalność artystyczna Ambroziaka obejmowała współpracę z wybitnymi śpiewakami i liczne nagrania dla Polskiego Radia. Wspierał młodych artystów i kształtował kadrę wokalno‑aktorską uczelni.
Życie prywatne to Delfina Ambroziak, śpiewaczka operowa; para rozwiodła się w 1967. Po jego śmierci Akademia Muzyczna w Łodzi wydała płytę In Memoriam Rajmund Ambroziak.