Włodzimierz Barankiewicz
Biografia
Włodzimierz Barankiewicz urodził się 7 maja 1931 roku w Łodzi. W czasie okupacji ukończył szkołę powszechną, a w 1950 roku łódzkie Liceum Administracyjno-Handlowe i w 1953 Szkołę Główną Służby Zagranicznej. Już na studiach podjął pracę w SGPiS.
W 1955 został powołany do czynnej służby wojskowej i 20 sierpnia 1955 w stopniu chorążego odkomenderowano go do dyspozycji szefa Zarządu II Sztabu Generalnego WP. Od maja 1956 był zatrudniony na etacie niejawnym w Ministerstwie Spraw Zagranicznych. Od czerwca 1956 do maja 1958 pełnił służbę w Wydziale Politycznym Polskiej Misji Wojskowej w Berlinie Zachodnim, od 8 sierpnia 1955 był attaché PRL w Wiedniu. W 1959 został mianowany porucznikiem. 31 października 1961 porzucił służbę, oddając się w ręce władz amerykańskich.
Dwukrotnie (16 września 1966 w Wiedniu i 1974 w Berlinie Zachodnim) dokonywał prób werbunku Polaków, przedstawiając się jako agent CIA.
Po porzuceniu służby został zdegradowany w kraju do stopnia szeregowca.