Teodor Abel
Biografia
Teodor Abel, zwany także Theodor Abel i Theodore Fred Abel, urodził się 24 grudnia 1896 w Łodzi jako syn Jadwigi z domu Lorenzi i fabrykanta Fryderyka Abla, właściciela przędzalni i tkalni przy ul. M. Kopernika 57/59. Przed 1914 rokiem prowadził własną fabrykę przy ul. Kopernika 55. W 1914 ukończył gimnazjum, a w 1915 podjął współpracę z redakcją Neue Lodzer Zeitung. Publikował wiersze i artykuły opisujące życie Łodzi i krajobrazy okolic miasta, sygnując je inicjałami „Th.A.”.
W 1918 Abel przeniósł się do Warszawy, studiował filozofię, a następnie uczestniczył w wojnie polsko-bolszewickiej. Po wojnie zamieszkał w Poznaniu, gdzie w latach 1921–1923 studiował socjologię pod opieką Floriana Znanieckiego. W 1923 wyemigrował do USA, gdzie uzyskał magistra (1925) i doktorat (1929) na Uniwersytecie Columbia. Od 1925 pracował jako docent socjologii na Uniwersytecie Illinois w Urbanie.
W latach 1929–1950 wykładał na Uniwersytecie Columbia w Nowym Jorku jako profesor nadzwyczajny socjologii. W 1950 został profesorem zwyczajnym socjologii w Hunter College przy City University of New York i przeszedł na emeryturę w 1967. Abel był członkiem i prezesem Eastern Sociological Society w 1957 roku. Znał biegle niemiecki, angielski, rosyjski i francuski.
W swojej pracy zajmował się zagadnieniami obozów koncentracyjnych i nazizmu - badał życiorysy członków NSDAP. W 1934 wyjechał do Niemiec jako przedstawiciel Uniwersytetu Columbia i oferował nagrody członkom NSDAP za ich autobiografie uwzględniające powody dołączenia do partii. Otrzymał około 700 esejów od przedstawicieli różnych zawodów i warstw społecznych.
Żoną Teodora Abla była psycholog Theodora Mead Abel, którą poślubił w 1923. Para miała troje dzieci.