Stefan Arski
Biografia
Stefan Arski (właśc. Artur Salman, pseud. Jan Wiljan, Leliwa, Roman Warecki, S. Kalinowski, Star.; ur. 14 czerwca 1910 w Łodzi, zm. 2 kwietnia 1993 w Warszawie) – polski dziennikarz, działacz socjalistyczny i komunistyczny, publicysta historyczny, o żydowskim pochodzeniu.
Syn Natana Salmana i Pauliny Finkelhaus. Przed II wojną światową należał do Czerwonego Harcerstwa TUR, Związku Niezależnej Młodzieży Socjalistycznej, od 1931 r. w PPS, współzałożyciel pisma partii „Płomienie”. W latach 30. pracował w Głównym Urzędzie Statystycznym oraz był urzędnikiem Państwowego Banku Związkowego. Studiował na Wydziale Ekonomii i Statystyki Szkoły Głównej Handlowej w Warszawie, nie uzyskał magisterium z powodu wybuchu wojny.
Po agresji III Rzeszy i ZSRR na Polskę we wrześniu 1939 znalazł się w Wilnie, skąd prowadził działalność na emigracji. Był tam przewodniczącym Rady Głównej wileńskiej „Wolności” (1939–1940), następnie przez Sztokholm wyjechał do Stanów Zjednoczonych, gdzie został oficjalnym przedstawicielem Komitetu Zagranicznego PPS w Londynie i na Amerykę. Pracował w piśmie „Robotnik Polski” oraz w periodykach emigracyjnych; współpracował z „Poland Fights-Polska Walczy” i „Nowyj Put'”. Następnie w „W przededniu” (organ PPS na emigracji) pracował również w polskojęzycznej sekcji amerykańskiego Biura Informacji Wojskowej. Współorganizował Polską Służbę Informacyjną w USA (m.in. z Józefem Winiewiczem).
Od 1946 r. redagował miesięcznik „Poland of Today”. W latach 1946–1947 był korespondentem czasopisma „Robotnik” w USA. Od 1947 r. w Polsce pełnił funkcje redaktora naczelnego „Robotnika” (listopad 1947 – grudzień 1948). W latach 1948–1964 był prezesem rady nadzorczej wydawnictwa „Książka i Wiedza”. Od marca 1949 do 1951 r. był zastępcą redaktora naczelnego „Trybuny Ludu”. Od 1951 do 1969 r. był redaktorem naczelnym popularnego tygodnika ilustrowanego „Świat”. W latach 50. napisał broszury propagandowe z perspektywy polskich władz komunistycznych. Po 1969 r. kierował miesięcznikiem „Polskie Perspektywy” (wydawanym w trzech językach). Od 1977 r. na emeryturze.
Był członkiem Związku Niezależnej Młodzieży Socjalistycznej (1931–1939), PPS (1932–1948), Rady Głównej „Czerwonego Harcerstwa” (1932–1939) oraz Polska Zjednoczona Partia Robotnicza (1948–1982); działał także w Syndykacie Dziennikarzy Polskich w USA, Związku Zawodowego Dziennikarzy RP oraz w Stowarzyszeniu Dziennikarzy Polskich i ZAiKS. Odznaczony Krzyżem Komandorskim Orderu Odrodzenia Polski oraz Medalami 10-lecia i 30-lecia Polski Ludowej. Mieszkał w Warszawie; spoczął na cmentarzu Powązkowskim.
Wybrane prace redakcyjne i współprace redakcyjne obejmują m.in. publikacje z zakresu gospodarki–polityki–taktyki–organizacji socjalizmu, broszury i książki o Watykanie i Kościele katolickim, a także opracowania historyczne jak „Ołtarz i tron” (pod pseud. „Roman Warecki”) i „Watykan i wrzesień”.