Józef Lajb Ab
Biografia
Urodził się w Łodzi 22 sierpnia 1863 roku. Syn Leona (Lewina) i Berty z Codików. Po absolutorium wyższej uczelni rozpoczął pracę w szkolnictwie w 1885 roku.
W latach 1897–1910 był prezesem Towarzystwa Nauczycieli i Nauczycielek Żydów oraz członkiem Komitetu Walki z Analfabetyzmem.
W 1910 założył 7-klasową Żeńską Szkołę Handlową w Łodzi przy ul. Spacerowej (obecnie al. T. Kościuszki). W 1913 przeniósł ją na ul. Zieloną 8. W 1921 gimnazjum zostało przekształcone w Gimnazjum Żeńskie o profilu humanistycznym i przeniesione do budynku przy ul. Zielonej 10. W 1920 przeprowadzono pierwsze matury. W roku szkolnym 1925/26 pozostawał jej właścicielem, choć szkoła została przejęta przez grono nauczycieli występujące formalnie jako „Zrzeszenie Pedagogów. Spółka z o.o.”
W 1931 przestał być dyrektorem szkoły, a szkoła otrzymała imię Józefa Aba. Dyrektorem szkoły została Ludwik Krajeński, a w latach 1933–1939 dyrektorem była Stella Estera Reinowa. Nauczanie odbywało się w języku polskim; lekcje języka hebrajskiego traktowano jako nadobowiązkowe. Szkoła nie posiadała praw szkoły państwowej, dopiero w roku szkolnym 1938/39 gimnazjum uzyskało takie prawa, natomiast liceum nadal ich nie posiadało.
W latach 30. wraz z córką mieszkał przy ul. Piotrkowskiej 118. Zamieszkiwał także w getcie przy ul. Dworskiej 14. Zmarł w getcie 7 lutego 1941 i spoczął na cmentarzu żydowskim „nowym” przy ul. Brackiej (str. L, kw. R, nr grobu 7).
Był żonaty z Bertą (Bajlą Gitlą) (1865–1934), lekarzem dentystą. Miał córkę Nadieżdę (ur. 1896 lub 1899) – nauczycielkę, bibliotekarkę i plastyczkę oraz syna Michała (1894–1916) – studenta matematyki, który zmarł jako sanitariusz w szpitalu pod Tarnopolem i został pochowany w Buczaczu. Losy Nadieżdy są nieznane.