Grażyna BacewiczBiernacka
Biografia
Urodziła się 5 lutego 1909 w Łodzi w polsko-litewskiej rodzinie o tradycjach muzycznych. Jej ojciec Vincas Bacevičius i brat Vytautas Bacevičius używali nazwiska Bacevičius i uważali się za Litwinów; pozostali członkowie rodziny uważali się za Polaków. Drugim bratem był kompozytor i rektor Akademii Muzycznej w Łodzi, Kiejstut Bacewicz, a siostrą Wandę była poetka i dziennikarka. Mężem Grażyny była lekarz internista, profesor Akademii Medycznej w Warszawie - Piotr Andrzej Biernacki; ich jedynym dzieckiem jest malarka i poetka Alina Biernacka.
Od 1919 kontynuowała naukę w Konserwatorium Heleny Kijeńskiej-Dobkiewiczowej w Łodzi, gdzie kształciła się w skrzypcach, fortepianie i teorii muzyki. W 1923 rodzina przeprowadziła się do Warszawy; tam studiowała w Państwowym Konserwatorium Muzycznym pod kierunkiem Kazimierza Sikorskiego (kompozycja) i Józefa Jarzębskiego (skrzypce), a także Józefa Turczyńskiego (fortepian). W 1932 ukończyła Konserwatorium, uzyskując dwa dyplomy – z kompozycji i gry na skrzypcach.
Następnie, dzięki stypendium Ignacego Jana Paderewskiego, przez rok studiowała w École Normale de Musique w Paryżu pod kierunkiem Nadii Boulanger; uczestniczyła także w prywatnych lekcjach gry na skrzypcach u André Toureta, a w 1934 kontynuowała naukę u Carla Flescha. Jako solistka zaczęła odnosić sukcesy w 1935, zdobywając I nagrodę na Międzynarodowym Konkursie Skrzypcowym im. Henryka Wieniawskiego. Przed II wojną światową odbyła liczne podróże artystyczne i występowała m.in. we Francji i Hiszpanii; po wybuchu wojny - podczas okupacji - występowała na koncertach konspiracyjnych. Po wojnie kontynuowała działalność do 1953 roku.
W latach 1945 podjęła pracę w Państwowym Konserwatorium Muzycznym w Łodzi, gdzie wykładała teoretyczne przedmioty i prowadziła klasę skrzypiec. W latach 50. poświęciła się prawie wyłącznie kompozycji i nauczaniu. Od 1966 (od 1967 jako profesor zwyczajny) aż do śmierci pracowała w Państwowej Wyższej Szkole Muzycznej w Warszawie, prowadząc klasę kompozycji. Brała także czynny udział w życiu organizacyjno-muzycznym, zasiadając w jury konkursów wykonawczych i kompozytorskich; w latach 1955–1957 i 1960–1969 była wiceprezesem Związku Kompozytorów Polskich.
Twórczość Grażyny Bacewicz łączy styl neoklasyczny z ekspresją; była autorką siedmiu koncertów skrzypcowych, siedmiu kwartetów smyczkowych, pięciu sonat na skrzypce i fortepian oraz dwóch koncertów wiolonczelowych i koncertu altówkowego; napisała również liczne utwory kameralne i symfoniczne, które do dziś są wykonywane.
Poza komponowaniem zajmowała się także literaturą; w latach 60. zajmowała się pisarstwem, m.in. powieścią kryminalną Sidła oraz opowiadaniami. Zmarła 17 stycznia 1969 w Warszawie; pochowana na cmentarzu Wojskowym na Powązkach (kwatera 32A-3-8).