Edward Andrzejak

Edward Andrzejak urodził się 7 października 1894 w Łodzi. Był polskim samorządowcem i działaczem Polskiej Partii Socjalistycznej (PPS), pełnił funkcje radnego Rady Miejskiej w Łodzi, a w 1935 r. został przewodniczącym Rady Miejskiej Łodzi.

Kolejno w latach 1923–1927, 1927–1934, 1936–1938 i 1938–1939 był radnym Rady Miejskiej z ramienia PPS. W 1935 był przewodniczącym Rady Miejskiej Łodzi, a także członkiem zarządu Kasy Chorych w Łodzi oraz Komunalnej Kasy Oszczędnościowej miasta Łodzi. W latach 1929–1939 pracował w Elektrowni Łódzkiej, gdzie był członkiem Zarządu Kasy Emerytalno–Pożyczkowej Pracowników Elektrowni. W latach 1937–1938 był prezesem Widzewa Łódź, a później został jego honorowym prezesem. Działał również w Towarzystwie Uniwersytetu Robotniczego.

Po II wojnie światowej został w 1946 sekretarzem przewodniczącym Rady Narodowej Miasta Łodzi, pełnił tę funkcję do 1950. Należał także do Rady Naczelnej PPS oraz rady wojewódzkiej partii. Od lipca 1946 był przewodniczącym Społecznego Komitetu Opieki nad Więzieniem w Radogoszczu przy ul. Pomorskiej 16. Był również sekretarzem Społecznego Funduszu Odbudowy Kraju i Stolicy – Miejskiego Komitetu Odbudowy Warszawy w Łodzi. Uczestniczył jako ławnik w procesie Waltera Pelzhausena, komendanta więzienia na Radogoszczu.

W życiu prywatnym Andrzejak urodził się w Łodzi, był wyznania rzymsko-katolickiego i był synem Kacpra Andrzejaka. Początkowo mieszkał przy ul. Rzgowskiej 46, następnie w 1920 przy ul. Marszałkowskiej 8 (ob. ul. M. Hertza) w Łodzi. W latach 40. mieszkał przy ul. Orlej 18 w Łodzi. Zmarł w 1967 roku i został pochowany na cmentarzu Doły w Łodzi (kwatera VII, rząd 8, grób 9) wraz z żoną Apolonią Andrzejak z d. Janicką (1895-1987).