Barbara Hinda Beatus
Biografia
Barbara Hinda Beatus była polską dziennikarką pochodzenia żydowskiego, zaangażowaną w ruch robotniczy i komunistyczny. Była robotnicą-pończoszarką i działaczką Komunistycznej Partii Polski; przed II wojną światową była więziona przez cztery lata za działalność komunistyczną.
Podczas II wojny światowej była więziona w getcie łódzkim. Była działaczką i współzałożycielką Organizacji Antyfaszystowskiej – Lewicy Związkowej. W 1942 przejęła kierownictwo nad organizacją, zastępując Zulę Pacanowską. Działania w organizacji polegały na sabotowaniu prac na rzecz okupantów, walką z podwyższaniem norm pracy, strajkach oraz współpracy z Bundem i Poalei Zion w Komisji Międzyzwiązkowej. Następnie przebywała w obozach koncentracyjnych: Bergen-Belsen (21 września – 1 grudnia 1944) i Magdeburgu (4 grudnia 1944 – 13 kwietnia 1945).
Po II wojnie światowej zamieszkała w Łodzi, gdzie była korespondentką w działach: partyjnym i fabrycznym „Głosu Robotniczego”, a od 1949 roku zastępczynią redaktora naczelnego gazety. Była także sekretarzem Podstawowej Organizacji Partyjnej redakcji. Ukończyła także kursy w Centralnej Szkole Partyjnej w Warszawie.
Autorka haseł w Słowniku biograficznym działaczy polskiego ruchu robotniczego. Została pochowana na cmentarzu żydowskim przy ul. Okopowej w Warszawie (kw. 2a, rz. 10, grób 6). W 2010 roku opublikowana została biografia Barbary Beatus i jej „obozowa rodzina” autorstwa Ewy Zysman. Jej szwagrem był Fajwel Berliner.