Aleksander Barchacz
Biografia
Aleksander Barchacz urodził się w Łodzi 28 stycznia 1908 roku jako syn Szymona. Kształcił się w prywatnym Gimnazjum Filologiczne Bogumiła Brauna w Łodzi, w średniej szkole muzycznej – Instytucie Aleksandra Türnera oraz w Konserwatorium Paryskim pod kierunkiem Nadii Boulanger (uzyskując absolutorium), a następnie w Konserwatorium im. Fryderyka Chopina w Warszawie. Został kompozytorem, a jego utwory były wykonywane przez Teatrzyk Qui Pro Quo. Zaprzyjaźnił się z Julianem Tuwimem.
W czasie II wojny światowej przebywał najpierw w Ałma-Acie, gdzie był kierownikiem muzycznym teatru, a od 1941 mieszkał w Uralsku, w zachodnim Kazachstanie, gdzie działał w teatrze i komponował pieśni żołnierskie dla Armii Czerwonej. W miejscowym teatrze muzycznym natknął się na stary śpiewnik Aleksandra Zatajewicza, zbieracza kazachskiego folkloru, na motywach którego napisał i wystawił operę kazachską Sen segeta (Dzień zemsty). Miejscowa prasa okrzyknęła go „kazachskim Moniuszką”.
Wstąpił do Polskich Sił Zbrojnych w ZSRR i służył kolejno w 1 Dywizji Piechoty im. Tadeusza Kościuszki, a następnie w 1 Korpusie Polskich Sił Zbrojnych w ZSRR, będąc kompozytorem piosenki marszowej Marsz 1 Korpusu (znanej także jako Spoza gór i rzek) do słów Adama Ważyka. Był pracownikiem Teatru 1 Dywizji Piechoty i starszym instruktorem ds. artystycznych w 1 Armii Wojska Polskiego. Po wyzwoleniu wkroczył na ziemie polskie, a w Lublinie powstał Teatr Wojska Polskiego, dla którego napisał muzykę do premierowego przedstawienia Wesela Wyspiańskiego w reżyserii Jacka Woszczerowicza (premiera 29 listopada 1944).
Następnie objął stanowisko dyrektora Departamentu Szkolnictwa Artystycznego w Ministerstwie Kultury i Sztuki. W życiu publicznym pełnił funkcję starosty powiatu kłodzkiego od 1 sierpnia 1945 do 27 stycznia 1946 oraz wicewojewody wrocławskiego; brał udział w akcjach związanych z aprowizacją osadników i bezpieczeństwem regionu. W 1948–1953 był ambasadorem Polski w Bułgarii. Zmarł 28 marca 1987 roku i został pochowany na cmentarzu Komunalnym Północnym w Warszawie. Jego syn, Włodzimierz Barchacz (1949–2016), był fotografem i publicystą.